Minimaxisme: meer met minder....

Piep!! Er werd hier de laatste tijd niet veel gedaan.


Er was ook niets te vertellen... Druk, druk, druk met vanalles en nog wat. In die mate dat er enkele belangrijke beslissingen werden genomen binnen het gezin.


Vanaf 9 januari ga ik drie maanden met ouderschapsverlof om terug te kunnen ademen. Op die dag slaan mijn man en ik samen met de kindjes een nieuwe weg in. De weg van het minimaxisme. Zo noem ik het toch...


Leven met minder om maximaal te kunnen genieten van het leven. Spaart u ook zegeltjes in de winkel om nutteloze "spullen" in huis te kunnen halen? Bladert u graag door de reclamefolders? Komt u soms dingen tegen waarvan u niet meer wist dat u ze had of vanwaar ze komen?


Doe mee! Ik begin een nieuwe blog, een nieuw verhaal, een nieuw leven. Hoe in deze moderne tijden tevreden zijn met minder? Hoe meer kunnen genieten? En dat alles zonder een "buitenbeentje" te worden?


We beginnen bij het begin... hoe ik gek werd van speelgoed :)


Ik heb zeker niet de intensie van zwaar filosofisch te gaan doen, maar juist lekker luchtig en actief! Dus kom alvast eens piepen... En hoe mooi zou het niet zijn als ik u aansteek en we met z'n allen happy kunnen worden van kleine dingen???


http://minimaxisme.blogspot.com/


Ik kijk er naar uit en begin alvast met de voorbereidingen!!


x Geraldine

Tutorial: laptophoes uit één stuk

Vriendin Joke is al lang op zoek naar een laptophoes maar vindt er geen. Vriendin Joke is zondag jarig... als dat geen toeval is!!
Je vindt op het net veel leuke handleidingen voor hoezen, maar ik was op zoek naar een hoes waarbij de flap niet apart werd aangenaaid. Niet gevonden... Na wat puzzelen en testen heb ik zelf een modelletje in elkaar gestoken en ik maakte de hoes dinsdag op het Stiksel. Ze had succes en ik besloot me er ook eens aan te wagen: ziehier een tutorial. Mooie foto's dat is mijn ding niet, maar hopelijk zijn ze duidelijk en functioneel.
Stap 1: meten en rekenen
Neem de afmetingen van je laptop. Hier bijvoorbeeld die van Joke:
de lengte (L) = 33,5
de breedte (B) = 23
de hoogte (H) = 3,5
Bereken de afmetingen van de nodige stof volgens onderstaande berekeningen:
breedte stof = L+H+2,5cm
lengte stof = 2xB + H + 17cm
Voor de laptop van Joke gaf dit 39,5cm op 66,5cm

Stap 2: knippen en stikken

Knip drie stukken uit met deze afmetingen: buitenstof, binnenstof en vlieseline (ik gebruikte H630, lekker dik en zacht voor extra bescherming)

Knip nu, op 15 cm van de rand, links en rechts een strookje af van 1,5cm:

Strijk de vlieseline op je voering:

Stik een strook velcro op 3 cm van de bovenzijde van je binnenkant. Gebruik de zachte velcro-kant voor de flap, want daar kom je met je hand het meeste tegen bij het uithalen van de laptop.

Stik de andere strook velcro op 10 cm van de onderkant van je buitenzijde:

Stik eventueel een logo onder de velcro van de binnenflap:

Leg beide delen met de goede kanten op mekaar. Stik (alleen!) de onderzijde volledig dicht:

Vouw open en keer om (goede kanten buiten). Stik een sierstiksel op die onderste naad.

Vouw opnieuw open, goede kanten naar boven:

Neem de naad vast en leg ze op de binnenstof, net onder de randjes van de inkeping:

Tot ze er dus zo op ligt:

Van opzij ziet het er als volgt uit:

LET OP! Het is zeer belangrijk dat je de naad net iets meer dan een centimeter onder de randjes van de inkeping legt. Straks wordt duidelijk waarom.

Je stof ligt nu als volgt. Neem nu de onderste flap en vouw deze toe (goede kanten opeen)

Zodat beide bovenkanten op elkaar liggen:

Let nog steeds op de positie van de naad onder de hoekjes:

Van opzij heb je dus dit:

Stik nu de zijkanten en de bovenkant dicht. Laat bovenaan in het midden een keergat van ongeveer 15cm. De onderkant laat je open.

Let er bij het stikken van de inkeping op dat je de naad die je naar binnen vouwde NIET meestikt. Daarom moest je dus meer dan een centimeter onder de rand blijven! (Je stikt deze uiteraard wel mee als je daarna verder naar beneden stikt, maar in het horizontale stukje dus niet)

Je zit hier duidelijk dat de binnenste stoflaagjes niet werden meegestikt, maar dat je er een enkele milimeter boven blijft:

Hoekjes bijknippen en aan de inkeping wat inknippen om bij het keren propere hoekjes te krijgen:

Keren langs het keergat. Hoekjes uitduwen met een stokje. Eens goed strijken zou nu geen kwaad kunnen.

Je kan het keergat sluiten met een onzichtbare naad, maar ik verkies het toe te spelden en dan een sierstiksel te stikken rond de flap:

Klaar!! Hier een foto zonder laptop, vermits Joke de hoes nog moet krijgen :)

Een strandtas en een crèèèèèche-zakje in schapenwol!

De juf van de crèche is morgen jarig. De oudste ging steeds met veel plezier en zonder tranen naar de opvang, en nu is ook de jongste heel gelukkig als ze wordt afgezet. En voor een mama is het goud waard om te weten dat je kapoenen zich goed voelen als je ze achterlaat!!
Daarom wou ik haar morgen verrassen met een strandtas. Het is een heerlijk groot model en ze zal er alles in kwijt kunnen. Het stofje is wat speels, maar dat mag gerust voor op het strand, nietwaar? Het is het oud tafelzeil van onze kindertafel. Er bleef genoeg stof over, dus maakt ik "à l'improviste" nog een klein zakje voor de dochter haar crèchespulltjes in op te bergen: boekje, reservepampers, hoedje...

Kunnen ze morgen als duo paraderen!

Lacht u even mee?

Elk jaar hebben ze bij mijn man op het werk een personeelsfeest. Met thema en bijhorende dresscode. Dit jaar was het thema "Oosters" en was er heel wat onenigheid over de invulling van dit thema. De eerste gedachten gingen uit naar Japanse klederdracht, maar toen de uitnodiging in de bus viel werd duidelijk dat het eigenlijk over het "Midden-Oosten" moest gaan. En nu vraag ik u... welke kleren draagt een gemiddelde "Midden-Oostenaar"? Op zijn werk werd blijkbaar heel wat afgelachen en gemaild bij het bedenken van kostuums, want...
toen ik vrijdag thuiskwam, stond manlief al klaar, met enkele meters stof in de hand en een poeslieve glimlach. Of ik niet nog snel iets in elkaar wou steken? Of dat zou lukken binnen het uur? Of het een beetje hierop zou kunnen lijken:

Ik wist niet of ik moest lachen met het onozele idee om als Aladin naar het feest te gaan of moest kwaad zijn omdat ik me eigenlijk nog moest douchen, kleden, opmaken en de kinderen eten geven... Dus ik stond daar maar wat en zij "OK... op één voorwaarde... dat ik hierover mag bloggen, want dat wordt lachen... :)"
Ik garandeer u, het was geen makkie om het snel snel op tijd klaar te krijgen, maar hier is hij dan: mijn eigenste Aladin. Het aapje bedenkt u er maar even zelf bij...
(En voor u het vraagt: neen, ik ben niet als Yasmine ten tonele verschenen!!)
Ha, ik kan u wel vertellen dat het een leuk feestje was! En dat hij met voorsprong de knapste Aladin was op het feest, tussen sjeiks en andere grootheden :)

Eindelijk een rokje voor mezelf!

Ik naaide hier de laatste tijd het ene kinderrokje na het andere.

Ik heb ze niet eens allemaal geblogd, want 100 cirkelrokjes, dat gaat vervelen. Voor verjaardagen, voor bezoekjes, voor een leuke swap... cirkel, cirkel, cirkel...

Nu, het moet gezegd: snel klaar en een super resultaat, dus iedereen tevreden. Maar het knaagde toch alweer een tijdje om ook voor mezelf iets te maken. Bovendien stond een rok voor mezelf al lang op mijn to-do-lijstje! Ik probeerde het al eerder maar had toen nog niet veel ervaring en dat liep verkeerd af (ja, ik stikte in mijn vinger,ja ... ja, dat kan dus echt, ja)

Samen met een vriendin dan toch besloten er gewoon voor te gaan. Stofje kiezen, patroon overtekenen en na twee keer samenkomen en na heel veel getater, blij met het resultaat!

Maar die rits... dat blijft mijn ding niet. Vier keer heb ik ze er opnieuw ingestoken! De eerste keer "bobbelde" dat keihard, de tweede keer zat ze niet mooi in het midden van de naad en had ik ze toegestikt, het slotje zit altijd in de weg en zorgt voor een bocht in mijn stiksel... En de afwerking bovenaan is ook niet gelukt. Volgende keer doe ik dat dus ook op de "luie wijven manier", zoals ik net zag bij haar. Ik kon niet geloven dat dat zou gaan, maar een rokje trek ik vanaf nu ook aan over het hoofd! Weg die rits!

Nu de eerste versie geslaagd is, hebben we de smaak volledig te pakken. Dat wordt uitkijken naar nieuwe stofjes, naar paspelbanden en naar vrije momenten waarin we opnieuw kunnen samenkomen. Let the summer begin!

(En wat vindt u trouwens van de tricot-halsketting? Een eigen creatie... )

Nog een kleedje, ik hoor het u al zeggen...

Inderdaad, nog een kleedje. Opnieuw voor de dochter... Maar dat is zo snel klaar en ze staat er steeds zo beeldig mee...


(stof van stoffenspektakel, patroon van ottobre 3/2011)

Maar bij deze de belofte dat het volgende iets wordt voor de zoon... of voor mezelf :)

Fijn weekend!!

Het ensemble

Kleuren combineren, ik ben daar niet goed in. Dus bij het maken van een rokje speel ik graag op veilig. Altijd biaiske zoeken in een kleur die terug te vinden is in de stof. En dan alle winkels afschuimen naar een t-shirtje in dezelfde kleur. En dan nooit het rokje aandoen zonder het t-shirtje en omgekeerd. Een "ensemble" zou de mama zeggen. Nu vind ik het wel zonde om iets nieuw te moeten kopen elke keer ik een rokje maak, dus ging ik bij dit project anders te werk.

Men zoeke een leuk stofje in de kringloopwinkel en men late het oog vallen op een heerlijke kussensloop uit de jaren stillekes. 20 frank, meer moet dat niet zijn.

Men zoeke tussen de te kleine t-shirten van de zoon naar een exemplaar in de juiste kleur, dat de dochter zou kunnen dragen.

Men vinde (uiteraard) enkel t-shirtjes met gigantische vliegtuig- en voetbal-applicaties en men vloeke binnensmonds. En men lossen dat op met een nieuwe (gigantische) applicatie, in het stofje van de rok.

Men vinde het een geslaagd ensemble...

Ja, dat is inderdaad een hele grote rechthoek op dat kleine t-shirtje. Maar het was dan ook een echt groot vliegtuig dat verstopt moest worden. Het bloemetje breekt het een beetje, hoop ik dan. En omdat het er allemaal wat slordig uitzag, heb ik me eens goed laten gaan in het 'vrij borduren' zodat het wel een beetje lijkt of het er om gedaan is.

Jammer genoeg is het geheel wat aan de kleine kant en zal ze er niet lang meer mee rondlopen.... En ook voor het kruipen in buizen is het niet helemaal geschikt, maar oordeelt u vooral zelf: